Φωτογραφίες με τα παλιά δημοτικά σχολεία που παρουσιάζονται και στην έκθεση, οι οποίες αποτελούν δικό του πρωτότυπο υλικό, στάλθηκαν σε μαθητές. Εκείνοι κατόπιν προτροπής του, που μεταβιβάστηκε μέσω των εκπαιδευτικών τους, έγραψαν πάνω τους λέξεις και σύντομες φράσεις για την παιδεία, τη μνήμη, τον χρόνο, το σχολείο, την ελευθερία, την απουσία και τη δεύτερη ευκαιρία.
Το τελικό έργο συγκροτείται ως σύνθετο πεδίο, όπου η φωτογραφία διατηρεί την αυτονομία της, ενώ ο λόγος εισάγει πολλαπλές αναγνώσεις.
Από τα πρώτα σχολεία που ανταποκρίθηκαν στην εκπαιδευτική δράση είναι το 2ο ΣΔΕ Χανίων, σχολείο εντός του καταστήματος κράτησης υψίστης ασφαλείας στην Αγυιά Χανίων. Οι έγκλειστοι μαθητές κατέγραψαν λέξεις και στίχους για την ελευθερία, τη δεύτερη ευκαιρία, το σχολείο, την παιδεία.
Οι φράσεις τους στέκονται πάνω στις φωτογραφίες σαν αναπνοές· διακριτικές, αλλά επίμονες. Η πράξη της γραφής γίνεται μια στιγμή μετακίνησης. Το σώμα μένει, αλλά η σκέψη ταξιδεύει.
Η δράση λειτουργεί, τελικά, ως μια αχτίδα ελευθερίας όχι επειδή αναιρεί τον εγκλεισμό, αλλά επειδή υπενθυμίζει κάτι θεμελιώδες, ότι η δυνατότητα για δεύτερη ευκαιρία αρχίζει πάντα από τη σκέψη.
Τα σύνθετα έργα φωτογραφίας – λόγου δεν είναι στατικά συμπληρώνονται και εναλλάσσονται.
Φιλοξενούνται στην «Τράπεζα Διαλόγου», όπως την ονομάζει ο Νίκος Μπασιάς, στον Πολυχώρο της Δημοτικής Πινακοθήκης Ηρακλείου.
Αναζητήστε την.
Θέλετε να συμμετάσχετε; Επικοινωνήστε με τον εικαστικό-φωτογράφο Νίκο Μπασιά ή με την Πινακοθήκη. Ο διάλογος είναι ανοιχτός.
Πληροφορίες & Επικοινωνία: Τηλ: 2810339067, E-mail: artgallery@heraklion.gr
Και: www.nikosbasias.com/contact/
Photographs of old elementary schools that are also presented in the exhibition, which are his own original material, were sent to students. Following his prompting, which was transmitted through their teachers, they wrote on them words and short phrases about education, memory, time, school, freedom, absence and second chances.
The final work is structured as a complex field, where the photograph maintains its autonomy, while the discourse introduces multiple readings.
One of the first schools to respond to the educational action is the 2nd ΣΔΕ of Chania, a school within the maximum security prison in Agia Chania. The imprisoned students recorded words and verses about freedom, second chances, school, education.
Their phrases stand on the photographs like breaths; discreet, but persistent. The act of writing becomes a moment of movement. The body remains, but the thought travels.
The action ultimately functions as a ray of freedom—not because it abolishes confinement, but because it reminds us of something fundamental: the possibility of a second chance always begins with thought.
The complex works of photography and text are not static; they are continuously supplemented and transformed.
They are hosted in the “Dialogue Desk” as Nikos Basias calls it, at the Polychoros of the Municipal Art Gallery of Heraklion.
Seek it out.
Would you like to participate? Contact the visual artist–photographer Nikos Basias or the Gallery. The dialogue is open.
